Filozofia sokrates
0 19 speciālā zīme limijamal
| jautājums | atbilde | |||
|---|---|---|---|---|
|
Ateński filozof, nauczał dialogiem, nie pisał, skazany na śmierć, wypił truciznę.
|
||||
|
Dusza jako najważniejsza część człowieka, odpowiada za moralność i poznanie.
|
||||
|
Uczeń Sokratesa, założył Akademię; „Państwo”, „Uczta”, „Obrona Sokratesa”.
|
||||
|
Dusza jest nieśmiertelna i ma trzy części: rozumną, impulsywną i pożądliwą.
|
||||
|
Racjonalizm – poznanie przez rozum; demiurg – twórca porządkujący świat.
|
||||
|
Substancja to byt samodzielny, przypadłości to jego zmienne cechy.
|
||||
|
Możność to potencjał, akt to jego urzeczywistnienie.
|
||||
|
Człowiek to jedność duszy i ciała, a jego istotą jest rozum.
|
||||
|
Musi być oparta na dobru, wzajemna i trwała.
|
||||
|
Daimonion to wewnętrzny głos, arete to cnota i doskonałość moralna.
|
||||
|
Człowiek czyni dobro, jeśli je zna.
|
||||
|
Świat zmysłów to pozory, prawdziwa rzeczywistość to idee.
|
||||
|
Odejście od wyjaśnień materialnych na rzecz idei.
|
||||
|
Dualizm – istnieją dwa światy: materialny i świat idei; idealizm – prawdziwy byt to idee. Świat materialny jest tylko niedoskonałym odbiciem świata idei.
|
||||
|
Uczeń Platona, nauczyciel Aleksandra; „Metafizyka”, „Etyka nikomachejska”, „Polityka”.
|
||||
|
Każda rzecz składa się z materii i formy, które razem tworzą byt.
|
||||
|
Materialna, formalna, sprawcza i celowa.
|
||||
|
Cnota to umiar między dwiema skrajnościami.
|
||||
|
Musi być oparta na dobru, wzajemna i trwała.
|
||||
